Treinkaping bij Wijster

Vandaag is het precies 35 jaar geleden dat deze kaping plaats vond en wel zo’n 12 dagen duurde.
Op dinsdagochtend 2 december 1975 vertrekt om 9.33 uur vanuit Groningen de stoptrein naar Zwolle. In Assen stappen o.a. een zevental Zuidmolukse jongemannen in. Ze hebben grote pakketten bij zich die ingepakt waren in sinterklaaspapier.. Om 10.03 uur vertrekt de trein uit Beilen richting Hoogeveen. Een rit die slechts 8 minuten duurt. Maar ………………..al na vier minuten komt de trein abrupt tot stilstand bij het dorpje Wijster. De Zuidmolukse jongemannen blijken terroristen te zijn, want uit de Sinterklaaspakketten komen wapens. Wijster01
Bij het begin van de kaping wordt de machinist, Hans Braam, van de stoptrein (deze bestond uit twee twee-wagenstellen Mat 54, de z.g. Hondekop, met stelnummer 328 en 378) doodgeschoten (zeg maar gerust koelbloedig vermoord, dat geldt ook voor de andere 2 slachtoffers) en uit de trein gesmeten.

Omdat de Nederlandse overheid de eisen van de terroristen niet snel wilde inwilligen werd de dienstplichtig soldaat en toevallige passagier Leo Bulter doodgeschoten. Op 4 december werd ook passagier Bert Bierling gedood.

De meest gewelddadige terrorist was Eli Hahury die tot twee maal toe de trekker overhaalde. Op 14 december 1975 gaven de kapers zich over. In 1976 werden ze veroordeeld tot gevangenisstraffen van 14 jaar. Allen zaten hun straf uit, behalve Eli Hahury. Die pleegde in 1978 zelfmoord in de gevangenis.

Wat op ons grote indruk maakte was het gedicht van Jet van Keken uit 2002.
Zij is een nichtje van de omgekomen machinist Hans Braam.
Lees met ons mee en je zult net als wij kippenvel krijgen.

Hoog boven op de bok van de trein
Veilig op schoot
Bij mijn oom, de machinist
Zo heb ik vaak
Het mooie Hollandse landschap
Aan me voorbij zien glijden
Dat waren nog mijn mooie kinderjaren
Op weg naar de boerderijen
Biggen de fles geven en koeien melken
Of uren in de hooibalen spelen.

Waarom zat jij nu net op die trein
Die trein die veel te vroeg
Tot stoppen werd gemaand
Want ze hadden het op jouw trein gemunt
Net zoals later bij De Punt
Jouw deur aan flarden geschoten
Daarbij ook jou geraakt
Bloedend op de grond, lieten ze jou lijden
Overgeleverd aan een stel terroristen
Beslisten ze over jouw lot
Er werd nog maar xc3xa9xc3xa9n schot gelost
Jouw lichaam als oud vuil, als een vod
Naar buiten gegooid.

Daar heb jij
Nog dagen levensloos gelegen
En ik, ik had zoveel vragen
waarom wij
Jou daar niet weg mochten halen
Hoe konden ze zoiets toelaten
Om jou daar te laten liggen
Levensloos
Langs jou zo geliefde spoorbaan
Ze lieten je daar liggen
Een hele poos
Tot ze je daar mochten weghalen
En wij jou mochten begraven.
Onze laatste rit
Samen hoog op de bok
Staat in mijn hart gegrift

Jet van Keken, 8 januari 2002

Collega-machinisten dragen de kist tijdens de begafenis van “meester” Hans Braam.

N.B. Een machinist wordt bij het spoor ook wel meester genoemd.

Tot slot een krantenartikel na afloop van de kaping. Wijster03