Theo Koomen, een man die je NOOIT vergeet

Het is precies 24 jaar geleden dat Theo Koomen overleed. Een verkeersongeluk bij zijn woonplaats Grootschermer maakte een einde aan het leven van de populairste sportjournalist die ons land ooit gekend heeft.
<img src="http://farm3.static.flickr.com/2152/2393958220_ec0c04ae00_o.jpg&quot; Het koningskoppel op de NOS-motor, The Koomen achter de brede rug van Raymond Nackaerts.
Op 4 april had hij de voetbalwedstrijd FC Twente-MVV voor Langs de Lijn verslagen. Op weg naar huis, om half xc3xa9xc3xa9n ’s nachts, klonk voor hem op 5 april 1984 het laatste eindsignaal. Het ongeluk na een voorangsfout op de provinciale weg bij de Schermer molens. Theo Koomen was op slag dood. Hij werd 54 jaar.

Waarom wij hier nu een log aan wijden, omdat wij vandaag de volgende dvd over hem hebben besteld.
TheoKoomen-dvd
Televisiemaker Coen Verbraak maakte een documentaire over het Noord-Hollandse fenomeen, in 2004 uitgezonden door de KRO tv. Die uitzending door ons op video opgenomen, maar je weet het video kijken is ook niet alles meer. Even een klein stukje terug zit er niet in met dat terugspoelen. Vandaag zagen wij dat deze documentaire op dvd te verkrijgen is en daarom meteen besteld.

Wij citeren Jan Vink over deze documentaire: “Het programma verbindt de dubbele worsteling van Theo Koomen: de twee gevechten die hij voerde met de waarheid. Niet alleen bij zijn werk. Ook thuis.
Twee keer een worsteling met de waarheid, was het. Als commentator woekerde hij met een werkelijkheid die hem te koel, te saai was. Die hij daarom ‘een zondagse jas aantrok’, zoals hij dat zelf noemde. Thuis was er die waarheid die zo moeilijk uit te leggen was. Een leven tussen twee vrouwen. Twee zussen, van wie zijn schoonzus de moeder van zijn kind zou worden.
Eerst die strijd met de feiten. Hoe hij als commentator van voetbalwedstrijden, wieleretappes en schaatsritten zijn eigen werkelijkheid kon schetsen. Alles om het radiopubliek te vermaken. Dreigde een tijdrit saai te worden of liep de zoveelste NEC-NAC vast in een bloedeloze 0-0, bracht hij de boel op smaak. Uit het niets toverde hij dan een radiocommentaar met spannende ontsnappingen van niet bestaande kopgroepen of werden er in zijn voetbalverslag schoten op doel gegeven die anderen op de tribune totaal waren ontgaan: verzonnen feiten die zijn verslag misschien niet waarheidsgetrouw maakten, maar wxc3xa9l een stuk boeiender om naar te luisteren. Het waren de gouden jaren van Ard en Keessie op de schaats, het was de tijd van Hennie Kuiper en Gerrie Knetemann in de Tour. Achter zijn microfoon brxc3xbalde Theo Koomen ze naar hun overwinningen. Hij leefde mee en jankte mee, met winst en verlies. Tranen met tuiten, toen Ajax in 1969 in Parijs Benfica versloeg in een zinderende Europacupwedstrijd. Legendarisch voor zijn aanpak is het voorbeeld van zijn rit achter op de motor, bij de wielerklassieker Parijs-Roubaix. Onderweg trok een onverwachte rukwind de papieren met namen en nummers uit handen van de commentator. Weg praatstof. xe2x80x9eTheo zei in de microfoon dat we een tunnel in zouden rijden, dus begreep Hilversum dat we even uit de lucht warenxe2x80x9d, herinnerde de Vlaming Raymond Nackaerts, die achter het stuur zat, zich jaren later nog.”

“Bij de luisteraars kon hij niet stuk. Voor zijn vaste aanhang werd een wedstrijd pas een evenement als hij het commentaar leverde. Het evenement zxc3xa9lf leek er nauwelijks toe te doen. Theo Koomen zat bij de microfoon, dxc3¡xc3¡rom luisterde Nederland. Fans gingen zo ver dat ze zijn naam bij Tour-etappes op de weg schilderden en spandoeken naar schaatstribunes meetroonden om hem in zijn commentaarhokje aan te moedigen.
Serieuzere collega’s konden die showbizz-achtige aanpak van hem maar moeilijk verkroppen. Een journalist hoort zich aan de feiten te houden, smaalden zijn critici. Dingen verzinnen, de waarheid ‘opleuken’, dat doe je niet, vinden de fijnslijpers. xe2x80x9eAllemaal jaloeziexe2x80x9d, zei zijn broer Jaap altijd als na het overlijden van Theo die kritiek ergens opdook. xe2x80x9eHet was niet zo zeer jaloezie, het was vooral de valse concurrentie die de collega-verslaggevers stakxe2x80x9d, meent documentairemaker Coen Verbraak. xe2x80x9eDoor zijn verzinsels, zijn overdrijving en zijn schilderachtige woordenstroom wist hij van het saaiste stilleven nog een boeiende Nachtwacht te maken. Als je je als collega dan netjes volgens de regels van het vak aan de feiten houdt, is dat moeilijk te verteren. Daar kwam bij dat hij in rechtstreekse radioreportages anderen soms dwong mee te doen met zijn fantasieverslagen.xe2x80x9d xe2x80x9eIn deze tijd zou de aanpak van Theo Koomen niet meer hebben gekund. Wie met de waarheid sjoemelt, wordt tegenwoordig ontslagen. De rechtstreekse tv-verslagen zouden hem trouwens onmiddellijk hebben ontmaskerd.”

3 thoughts on “Theo Koomen, een man die je NOOIT vergeet

  1. Ja Theo wist van een saai sportevenement via de radio nog een spannende wedstrijd te maken. Ben overigens benieuwd hoe het zijn zuster Klaar is vergaan. Die was op het laatst bijna net zo beroemd als haar broer.

  2. Ik kan me de legendarische wedstrijd Feyenoord-Celtcic (2-1 n.v., 1970) nog herinneren met Theo als radiocommentator. Hij ging helemaal uit zijn dak tot Ove Kindvall de winnende treffer scoorde. Volgens mij huilde Theo van geluk en ik hield het zelf ook niet droog. Wat een emotie en wat een ongelofelijk sportmoment. De 1e Eruropacup voor Nederland en voor Feyenoord. Er is naderhand nog een singeltje uitgebracht met hoogtepunten uit dit wedstrijdverslag. Ik ben vanaf dat moment van Theo gaan houden en was dan ook zeer verdrietig toen hij onverwacht overleed. Ook toen kwamen de waterlanders.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s